باز آمديم با دو دست تهي چه باشد اگر مرحمي بر خستگان نهي
الهـي
گرفتار آن دردم كه تو دواي آني و در آرزوي آن سوزم كه تو سرانجام آني
الهـي
هر دلشده اي با ياري و غمگساري و من بي يار و غريبم
الهـي
چراغ دل مريداني و انس جان غريباني، كريما آسايش سينه محباني و نهايت همت قاصداني
الهـي
جرم من زير حلم تو پنهان است و تو پرده عفو خود بر من گستران
الهـي
اين چيست كه با دوستان خود را كردي كه هر كه ايشان را جست ترا يافت و تا ترا نديد ايشان را نشناخت
الهـي
عاجز و سرگردانم ، نه آنچه دانم دارم و نه آنچه دارم دانم
الهـي
بر تارك ما خاك خجالت نثار مكن و ما را به بلاي خود گرفتار مكن
الهـي
چون به تو بنگريم شاهيم و تاج بر سر وچون بخود تگريم خاكيم و از خاك كمتر
الهـي
هر كس تو را شناخت هرچه غير تو بود بينداخت

تو هستی در میان مردم کوچه و بازار

قدم می زنی ، همه را می بینی 

شاید هم گاهی گوشه ای ، برای چندلحظه هم نگاه می شویم

ولی درک حضورت برای ما هنوز دشوار است

تو بگو ای ماه دوازده آسمان امامت

ما کجای کارمان گیر دارد که چشم هایمان خورشید را نمی بیند؟

تو بگو ای خورشید گرما بخش تشیع

تو غیبت کرده ای یا ما خیلی وقت است از محضر کلاس درست

غیبت خورده ایم ؟

تو منتظری یا ما ؟



اللهم عجّل لولیک الفرج 

به امید ظهور